Seminarium Nauczycielskie 1816 rok

Kiedy przyjrzymy się historii szkół w Grudziądzu można przyjąć, że pierwszą szkołą średnią było Kolegium O.O. Jezuitów założone w 1673 roku . Wspominam o tym budynku, ponieważ to w nim w 1816 roku, ówczesny proboszcz parafii grudziądzkiej uruchomił pierwszą klasę seminarium. Grudziądzkie seminarium, jest najstarszym na Pomorzu zakładem kształcącym nauczycieli. Inne źródło podaje, że grudziądzkie seminarium zostało założone przez rząd pruski. Seminarium nauczycielskie powstało z jednej prostej przyczyny, aby zaspokoić brak nauczycieli dla szkół katolickich. Jako pierwszego dyrektora, powołał rząd pruski, wymienionego wcześniej proboszcza Franciszka Dietricha, który właśnie w roku 1816 otworzył pierwszą klasę seminarium.

001F4

Seminarium Nauczycielskie widok fasady frontowej
zdjęcie Henryk Szczepański

Kiedy w latach 1872-1873 remontowano cały budynek Kolegium okazało się, że dotychczasowe pomieszczenia dla seminarium są niewystarczające, ponieważ stale wzrastała liczba uczących się tam uczniów, rząd pruski oddał na użytek seminarium były klasztor Sióstr Benedyktynek. W tych dwóch budynkach aż do roku 1896 mieściło się seminarium wraz z internatem i szkołą ćwiczeń. Jednak budynki te, nie do końca spełniały wymogi jakie stawiano wtedy szkołom. Dlatego w latach 1894-1896 wybudowano dwupiętrowy gmach przy ulicy Legionów. Dawniej Lipowa (Lindenstrasse). Od tamtej pory do dziś mieści się tam wyżej wzmiankowana szkoła. Budynek ten przetrwał pierwszą  wojnę światową jak i drugą, a powodem tego może być to, że czasie drugiej wojny światowej znajdował się w tym budynku szpital wojskowy. Natomiast gmach pojezuicki wykupiło miasto i urządziło w nim ratusz. W byłym klasztorze Benedyktynek urządzono zaś preparandę, czyli szkołę w której przygotowywano uczniów po ukończonej szkole powszechnej, na kursach trzyletnich do seminarium.  W budynku seminarium nauczycielskiego, znajdowały się sale wykładowe, pracownie, pomieszczenia internackie, które pomieścić mogły około 100 wychowanków. Szkoła posiadała również swoje tak zwane podwórze rekreacyjne. Z resztą w ówczesnych czasach pruskich, wymogiem było, aby każda szkoła poosiadała swój teren, na którym mogli ćwiczyć uczniowie. W osobnym niewielkim budynku, mieściło się W.C. Seminarium posiadało również własną salę gimnastyczną. Na terenie zaplecza szkoły znajdował się ogród warzywny, ogród botaniczny a w nim ule pszczele.

W okresie pruskim do szkoły uczęszczało od 120 do 150 uczniów, narodowości polskiej jak i niemieckiej. Jednak łatwo sobie wyobrazić, że uczniowie niemieccy byli bardziej uprzywilejowani od uczniów polskich. Jednak wszyscy musieli uczęszczać na modlitwę do tego samego kościoła pojezuickiego przy obecnej ulicy Starorynkowej.

W 1901 roku, zostają wprowadzone nowe programy nauczania, które nie przewidują nauki w języku polskim, wobec tego ci z uczniów, którzy chcieli się utrzymać w seminarium, musieli ukrywać się ze swoją polskością. Największa fala germanizacyjna wzmaga się za sprawą radcy Provinzial-Schulkollegium dra Kolbego. Dr Kolbe był wtedy przewodniczącym H.K.T. na Pomorzu. Grudziądzkie seminarium nauczycielskie staje się twierdzą ducha germanizacyjnego. Po uzyskaniu niepodległości w raz z końcem I wojny światowej, cały nacisk  zostaje położony na wyrównanie zaległości w umiejętności posługiwania się językiem polskim. Przywraca się do Polskości zachwianą młodzież, tworzy się również jak najlepsze warunki organizacyjno dydaktyczne. Podnosi się również kwalifikacje kadry nauczycielskiej seminarium. W 1920 roku powołuje się do życia 5 letnie Seminarium nauczycielskie, którego dyrektorem zostaje ks. Leon Pełka. W 1923 roku dochodzi do rozbudowy Seminarium o nowe pracownie, między innymi pracownie fizyczną, chemiczną, biologiczną i geograficzną. W 1937 roku Seminarium nauczycielskie ulega likwidacji a w jego miejsce powołuje się do życia 3 letnie Państwowe Liceum Pedagogiczne, które istniało do wybuchu II wojny światowej. W okresie wojny w Gmachu Szkoły powstała Niemiecka Szkoła dla Nauczycieli (Lehrerh Aushildungs Anstalt) założeniem, której było nazistowskie wychowanie młodzieży. W 1944 roku, w budynku szkoły powstał szpital dla żołnierzy niemieckich, a od marca do sierpnia 1945 leczono w nim żołnierzy radzieckich.
W latach 1945 – 1969 utworzono w budynku Liceum Pedagogiczne, które kształciło nauczycieli w pełnym zakresie programowym szkoły podstawowej. W liceum mieściła się też szkoła ćwiczeń, w której uczniowie odbywali swoje praktyki pedagogiczne.
Od 1968 do 1977 w budynku szkoły utworzono Zasadniczą Szkołę Zawodową o specjalności mechanicznej i budowlanej.
Ostatecznie decyzją Urzędu Wojewódzkiego w Toruniu – Kuratorium Oświaty i Wychowania z dnia 1 sierpnia 1977r. w zabytkowym gmachu Legionów powołana została nowa jednostka szkolna – Centrum Kształcenia Ustawicznego.

 

Almanach grudziądzki
Wspomnienia i refleksje z 1920-1939 – Marian Melkowski
Zarys dziejów i działalności Państwowego Seminarium Nauczycielskiego – 1935

Będziemy wdzięczni za Twój link do tego artykułu.

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress
Może zainteresuje Cię także :close