Rybacka to dawna osada

Skrzyżowanie ulic: Rybackiej i Alei 23 Stycznia

Fragmenty starych zabudowań na ulicy Rybackiej możemy zobaczyć także dzisiaj.

Ulica ta położona jest w miejscu istniejącej już w średniowieczu podmiejskiej osady Rybaki. Jak sama nazwa wskazuje, osada zamieszkiwana była przez ludzi parających się łowieniem ryb w Wiśle. Tu też zapewne odbywał się targ rybny. Przywilej lokacyjny dla Grudziądza z 1291 r. dawał miastu prawo połowu ryb w Wiśle na odcinku od jeziora Rządz do ujścia Osy.

Szpital i świątynia

W XIV w. tuż przy bramie Toruńskiej wyrosło przedmieście zwane Toruńskim Przedmieściem, którego częścią stała się osada Rybaki. Już na początku XIV w. istniał tam kościół po wezwaniem św. Jerzego, a przy kościele cmentarz. Świątynia spłonęła w czasie wielkiego pożaru miasta w 1341 r., lecz wkrótce została odbudowana. W 1396 r. komtur grudziądzki Ulryk von Hohenberg ufundował obok kościoła szpital dla ubogich i kalek, także pod patronatem św. Jerzego, który faktycznie był zamkniętym przytułkiem dla trędowatych. W dobie reformacji, w 1569 r. kościół na Rybakach dostał się w ręce ewangelików. Dokładnie 15 IX 1618 r. wylew Wisły podmył konstrukcję świątyni i zniszczył ją doszczętnie. Kościoła tego nigdy już nie odbudowano, pozostał tylko cmentarz przyjmujący zmarłych ponoć jeszcze w końcu XIX w.

Długie brukowanie

Przekazy źródłowe informują nas, że w 1504 r. w Grudziądzu żyło 10 rybaków, a z kolei w 1608 roku na Rybakach stały 3 sklepy i 7 chat rybackich.
Ulica Rybacka ukształtowała się zapewne w XIX w. W tym to okresie zaczęto kłaść nawierzchnię brukowaną, co trwało etapami. Pierwsze prace utwardzające nawierzchnię zaczęto w 1844 roku, ukończono zaś dopiero w 1873 roku.

Pomocne elżbietanki

W tym też mniej więcej czasie z ulicy Zamkowej na Rybacką przeniesiono, ufundowany przez towarzystwa katolickie, sierociniec dla dziewcząt. Od 1889 r. opiekę nad sierotami sprawowały siostry elżbietanki. Zakonnice prowadziły nie tylko sierociniec, ale także ambulatorium, w którym udzielały pomocy medycznej chorym mieszkańcom miasta. W latach 1894 – 1896 zbudowano przy sierocińcu kaplicę pod wezwaniem Wszystkich Świętych. Jej poświęcenia dokonał sam proboszcz fary, ksiądz dziekan Otto Kunert. Fragmenty elewacji frontowej kaplicy zachowały się do dziś. Przy końcu lat trzydziestych XX w. sierociniec przeniesiono do nowo wybudowanego budynku przy ulicy Mikołaja z Ryńska.

Witold Witt

Będziemy wdzięczni za Twój link do tego artykułu.

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress
Może zainteresuje Cię także :close