Góra Zamkowa

klimek_039

W XIX wieku nastała moda na majówki, pikniki – niespotykane dotąd wśród niższych warstw społecznych. Popularne stały się koncerty na wolnym powietrzu, teatrzyki ogródkowe, wycieczki parowcem po Wiśle, niedzielne długie spacery do podmiejskich zakątków.

Dużą wagę zaczęto przywiązywać do estetyki otoczenia. W 1862 r. założono w Grudziądzu organizację społeczną, której charakter odczytać możemy już w samej nazwie – Towarzystwo Upiększenia Miasta. Zasługą działającego jeszcze w dwudziestoleciu międzywojennym towarzystwa było zagospodarowanie Góry Zamkowej, powstanie w 1907 roku promenady imienia królowej Ludwiki wzdłuż średniowiecznych murów miejskich, założenie w latach 1927-1928 istniejącego do dziś nad Trynką ogrodu botanicznego.

Góra wykupiona

Góra Zamkowa została wydzierżawiona przez miasto od rządu pruskiego w 1834 r. Jej uporządkowaniem zajął się specjalnie utworzony komitet społeczny, którego staraniem w 1839 r. urządzono wokół wieży Klimek park zamkowy. W 1876 r. wykupiło ją Towarzystwo Upiększenia Miasta, zamieniając w atrakcyjne miejsce spacerów i wypoczynku. W latach 1905-1907 uregulowano nabrzeże Wisły, czyniąc nadwiślańskie błonia jeszcze bardziej przystępne dla rodzinnych spacerów. W 1909 r. między spichrzami od strony Ratusza wybudowano prowadzące ku błoniom schody, istniejące zresztą do dziś. W 1907 r. z podmiejskiego lasku utworzono park miejski Wytyczono alejki, ustawiono ławki i altanki. Dawną leśniczówkę zamieniono w letnią restaurację. Także ten budynek przetrwał do dziś i całkiem niedawno ożył, stając się, jak przed laty – miejscem tańców i zabaw. Na terenie parku wykopano sadzawkę, utworzono Ogród Botaniczny z alpinarium, a w 1914 r. – słynny Ogród Róż, którego jednak po 1945 r. już nie odbudowano.

Na świeżym powietrzu

Popularnością cieszyły się koncerty na świeżym powietrzu, które urządzano w specjalnie przystosowanych miejscach w mieście, jak np. ogród Tivoli, weranda Domu Strzeleckiego, „Leśniczówka” w parku czy lokal „Ogród Pałacowy” przy ulicy Strzeleckiej. W latach 1873-1920, w ogródku przy hotelu „Pod Złotym Lwem” przy obecnej alei 23 Stycznia, działał od maja do września teatrzyk letni. Z przystani wiślanej, przy dawnym placu Promowym, wychodziły w rejs parostatki wycieczkowe. Kursowały nie tylko do Chełmna i Nowego, ale również do Sartowic i Strzemięcina. Kępa Strzemięcińska też była miejscem chętnie odwiedzanym przez grudziądzan. Prowadziła tam od miasta trasa spacerowa. U podnóża, od strony Wisły, około 1900 r. zbudowano restaurację szwajcarską, przy której latem odbywały się koncerty. Choć wzgórze zabezpieczono przed erozją siecią kanalików, w okresie międzywojennym doszło do osunięcia się skarpy. Restauracja została zlikwidowana.

Witold Witt & Karol Osiński

Będziemy wdzięczni za Twój link do tego artykułu.

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress
Może zainteresuje Cię także :close